1999

Εκδίδονται συγκεντρωμένες οι κριτικές του (Κριτική θεάτρου 1956-1960), σε επιμέλεια Ιωσήφ Βιβιλάκη. «Ο Καραγάτσης είναι ένας, όπως συνήθως λέμε, εμπειρικός, επαρκής θεατής. Διαθέτει γενικές γνώσεις για το θέατρο, δεν έχει θεατρολογική και ιστορική ματιά, έχει όμως άσφαλτο γούστο και τόλμη [...]. Ο Καραγάτσης βλέπει θέατρο με όλες τις αισθήσεις του και καταγράφει με κάθε ειλικρίνεια, χωρίς φόβους και αναστολές τη γνώμη του [...]. Δεν ανέχεται τον διδακτισμό απ’ όπου κι αν προέρχεται, δεν ανέχεται την αφελή προπαγάνδα, δεν ανέχεται τη χρήση του θεάτρου ως μέσου διάδοσης πολιτικών ιδεών. Ο ίδιος δεν αποφεύγει κάποτε φανατικές θέσεις για να αποσκορακίσει φανατικές θεατρικές προκλήσεις», παρατηρεί ο Κώστας Γεωργουσόπουλος.

Την ίδια χρονιά εκδίδεται και το ιστορικό μυθιστόρημα Οι λησταί στα πρόθυρα των Αθηνών, βασισμένο στη «σφαγή των λόρδων» στο Δήλεσι, το Πάσχα του 1870. Το μυθιστόρημα είχε δημοσιευτεί σε συνέχειες στη Βραδυνή το 1952. Κυκλοφορεί, επίσης, αφιέρωμα στον Καραγάτση του περιοδικού Μανδραγόρας (τεύχος 22-23).