1959

Σέργιος και Βάκχος, «αυστηρή “εν συνεχεία” κριτική της ιστορίας, όπως την έγραψαν οι άρχουσες τάξεις» (Μ. Γ. Μερακλής), η οποία αρχίζει με την εγκαθίδρυση του Χριστιανισμού από τον Μέγα Κωνσταντίνο και φτάνει έως τις 29 Μαΐου 1951! Την τεράστια αυτή χρονική απόσταση ο Καραγάτσης την καλύπτει χάρις στο εύρημα του ύπνου των δύο ηρώων για αιώνες, ο οποίος διακόπτεται πάντοτε την ίδια μέρα (29 Μαΐου) και με την ίδια πάντοτε προσδοκία, ότι το ξύπνημα θα είναι οριστικό: οι δύο άγιοι θέλουν η Πόλη να ξαναγίνει ελληνική, ώστε να επιστρέψουν στο ναό τους, που βρίσκεται εκεί από την εποχή του Ιουστινιανού. Πρόκειται για βιβλίο αιρετικό, το οποίο «πότε μεταβάλλεται σε παραμύθι, πότε σε ευθυμογράφημα, πότε σε ιστορική πραγματεία, πότε σε σκετς επιθεωρησιακό, και πότε σε δοκίμιο κοινωνιολογίας και σεξουαλικής αγωγής», γράφει ο Μανόλης Αναγνωστάκης.

Στις 13 Δεκεμβρίου αρχίζει τη συγγραφή του ημιτελούς μυθιστορήματός του Το 10. Κατεβαίνει κάθε πρωί στις 5 στον Πειραιά και παρακολουθεί τη ζωή του λιμανιού, συγκεντρώνοντας υλικό για το βιβλίο. Επιστρέφει στο σπίτι γύρω στις 9 και στρώνεται στο γράψιμο.

Έγραψα πολλά και διάφορα, διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, έργα υψηλού ηθικοπλαστικού περιεχομένου, πολύ κατάλληλα για παρθεναγωγεία και βιβλιοθήκες οικογενειών με αυστηρά αστικά ήθη. Οι ήρωές μου ?Λιάπκιν, Μαρίνα Ρε?ζη και ιδίως Γιούγκερμαν? είναι άνθρωποι αγνοί, αθώοι, ιδεολόγοι και στέκουν ψηλότερα από τις αθλιότητες του χαμερπούς υλισμού. Απορώ πώς το εκπαιδευτικό συμβούλιο δεν εισήγαγε ακόμα τα βιβλία μου για αναγνωστικά στα σχολεία του κράτους, εξίσταμαι πώς η Ακαδημία δεν μου έδωσε ακόμα το βραβείο Αρετής, πώς δεν με κάλεσε ακόμα να παρακαθίσω στους ενάρετους κόλπους της κοντά στον κ. Μελά.

Δεν επείραξα ποτέ μου συνάδελφο και είμαι συμπαθέστατος στους λογοτεχνικούς κύκλους. Αυτό θα αποδειχθεί στην κηδεία μου όπου θα έρθει κόσμος και κοσμάκης να πεισθεί ιδίοις όμμασι ότι πέθανα, ότι θάφτηκα, ότι πήγα στο διάολο. Και θα φύγει από το νεκροταφείο ο κόσμος και ο κοσμάκης βγάζοντας στεναγμούς ανακούφισης. Είμαι βέβαιος πως ο Θεός θα με κατατάξει μεταξύ των αγίων στον Παράδεισο. Αμήν.