1936

Δημοσιεύονται η Χίμαιρα σε συνέχειες (θα κυκλοφορήσει σε βιβλίο την ίδια χρονιά) και η Νυχτερινή ιστορία στη Νέα Εστία. Από τη στήλη του στην Καθημερινή ο Αιμ. Χουρμούζιος, αφού επισημάνει την έφεση του Καραγάτση «στην ελεύθερη από πουριτανισμούς περιγραφή» («σεξουαλικό στοιχείο») και την πρωτοτυπία της Χίμαιρας λόγω της αρχιτεκτονικής της, και κυρίως λόγω της ψυχολογίας της ηρωίδας της, αποφαίνεται: «Ο Καραγάτσης μάς δίνει εξαίρετες νατουραλιστικές περιγραφές, κι αυτές σκεπάζουν τις ελλείψεις, δίνουν αναγλυφικότητα σε σκέψεις και σ’ ενέργειες που αλλιώς θα έμεναν φιλολογικά θεωρήματα, και έχει γλωσσικό όργανο αληθινά επιμελημένο και πλούσιο που παρασύρει στην επιφάνεια αντί να ωθήσει την προσοχή στο βάθος.[...] Συμπέρασμα: η Χίμαιρα είναι ένα καλό λογοτεχνικό έργο, μολονότι το ψυχολογικό της βάθρο δεν είναι πάντοτε σταθερό. Αλλ’ ας ευχόμαστε να έχουμε πολλά τέτοια έργα στη νεοελληνική μας φιλολογία». Στην κόρη του, που γεννιέται τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, ο Καραγάτσης δίνει το όνομα της ηρωίδας του βιβλίου, Μαρίνας.