1927

Πρώτη εμφάνιση στα γράμματα: υποβάλλει το διήγημά του «Η κυρία Νίτσα» στο διαγωνισμό της Νέας Εστίας και αποσπά τον τρίτο έπαινο. Η κριτική επιτροπή: Κωστής Παλαμάς, Δ. Γρ. Καμπούρογλους, Σίμος Μενάρδος, Άλκης Θρύλος, Γρηγόριος Ξενόπουλος. Το διήγημα θα περιληφθεί το 1929 στον τόμο με τίτλο Οι θεότητες του Κοτύλου, μαζί με τα υπόλοιπα δώδεκα βραβευμένα του διαγωνισμού. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος γράφει την επόμενη χρονιά στη Νέα Εστία: «...είναι ένα αληθινά χαριτωμένο διηγηματάκι. Ο συγγραφέας φαίνεται διαβασμένος, έχει πολύ γούστο και προπάντων χιούμορ ?το χιούμορ εκείνο που είναι μια ειρωνική φιλοσοφική διάθεση [...] Η ψυχολογία του πρώιμου παιδιού μπροστά στην πρώτη ομορφιά που το συγκινεί, είναι κάτι αληθινό και ωραίο [...] και το διήγημα όλο είναι ένα διήγημα πολιτισμένο. Μεγάλο όχι, αλλά λεπτό, αβρό, στιλπνό, κομψό, γελαστό, έξυπνο. Το διάβασμά του δίνει μια ζωηρή χαρά που αφήνει ύστερα μια γλυκειά μελαγχολία». Και ο Νίκος Αθανασιάδης σημειώνει: «Με εντυπωσίασε η ωριμότητα του 19χρονου τότε συγγραφέα Καραγάτση γιατί στο διήγημά του Η κυρία Νίτσα αποτυπώνονται τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα ενός έξοχου συγγραφέα: μύθος, ψυχολογία και τεχνοτροπία. Μια τρίπτυχη συνέπεια ωριμότητας. Διέκρινα μια ασφάλεια σκέψης, μια ισορροπημένη διάσταση μύθου και μια σταθερή ψυχογραφική ανάλυση. Ήταν μια λαμπρή εισαγωγή που προλόγιζε τον Κ. Και τον προλόγιζε θετικά και με ασφάλεια».